3 - خرابى روش تعليم مشكل سوم ، روش تعليم نادرستى است كه زمانى طولانى است بر ما حكومت مىكند . آنها كه علوم دينى را تدريس مىكنند - نوعاً - نه از سياست جديد و مسائل آن اطلاعى دارند و نه از قوانين اساسى عمر خود را در تدريس قرآن و حديث و كتابهاى فقه و تعليم آن صرف مىكنند ، ليكن برايشان خيلى دشوار است مسائل سياسى و قانونى جديد را با لغات و اصطلاحات امروز درك نموده براى مردم ، احكام اسلامى آن مسائل را بيان كنند ، اينها احتياج مبرمى به درك صحيح اين مسائل با لغات و اصطلاحات روز دارند تا آنگاه به آسانى بتوانند احكام را در آن زمينه يافته مدرك قرانى و يا حديثى و يا فقهى آن را روشن نمايند . از طرف ديگر دانشجويان جديد ما كه امروز رشته‌هاى نظام اجتماعى و سياسى و قانونى و قضايى ما را به دست دارند مسائل جديد را به خوبى مىدانند ليكن از راهنمائيهاى دينى خود در اين مسائل بىخبرند ، و تمام آنچه را كه در اين مسائل مىدانند تنها از راه تعاليم غرب و نمونه‌هاى علمى آن بوده و از قرآن و آثار دينى بسيار دورند . و روى اين زمينه اگر پاك نيتان و صاف دلانى هم بخواهند از نو نظام سياسى اسلام را زنده كنند شديداً احتياج به راهنمايانى دارند كه آنها را در اين مسائل با لغت و اصطلاح خودشان روشن نمايند . و بى شك امروز اين مطلب خود ، سد محكم و سختى براى تدوين صحيح مباحث قانون اساسى اسلام است . 4 - مجتهدهاى ادعايى ! مشكل چهارم كه تازه پيدا شده و خيلى خنده آور و بيشتر به